Website design: Protractus Internet Oplossingen
Welkom 31668e bezoeker van deze pagina.
Aantal bezoekers per dag (top = 43):
M D W D V Z Z M D W D V Z Z M
Hieronder de inzendingen van tot in zwart/wit:

Inzender: Wiebe                                                                               Nr: 750
Maandag, 06-02-2012

Dobbelstenen met maximaal 6 ogen konden gisteren niet op tegen de 71 die Wiebe gistermorgen scoorde. En dus viel hem de eer te beurt om het verslag te schrijven. Het plan van Arre om Koning Winter zondagmorgen te eren met een club schaatsende Bello ’s resulteerde in de opkomst van Arre, Coen, Ton, Roel en Wiebe. Deze keer dus niet bij de Spar maar op het ijs van het Kanaal bij Garage Jurrius. Daar werden rond half tien bij een temperatuur van rond min 10 graden de schaatsen ondergebonden. Coen had met een kennersblik de beperkingen van de schaatsen van Arre ingeschat en reed gauw even naar huis om zijn free skates te halen en aan hem uit te lenen. Arre was euforisch over deze schaatsen. Kijk dan ook niet raar op wanneer je hem binnenkort met een paar mooie free-skates met klikpedalen bij de Spar ziet verschijnen.
Het parcours van de brug bij Jurrius naar de brug bij de Kappersweg, een kleine kilometer, was door enkele enthousiastelingen prima geveegd en het ijs was als een spiegel. Tijdens enkele opwarmrondjes gedurende de tijd dat Coen onderweg was om zijn schaatsen voor Arre te halen, werden de aanvankelijke aarzelingen bij Arre en Roel weggenomen. We waren klaar voor vertrek.
Klûnend namen we de brug bij de Kappersweg en ging het over een grotendeels geveegde ijsvloer naar de Spankerensebrug. De vraag was of het ijs onder de brug dik genoeg was om ons te dragen. Maar zaterdag, zo vertelde Wiebe, was er ook al iemand onderdoor gegaan dus vandaag zou dat zeker moeten kunnen. En dat, door of op de knieën, lukte.
Na de brug was niet geveegd. Maar de sneeuw, door de vorst rul en zacht, vormde geen belemmering voor het schaatsen. Er waren, zij het maar enkele, voorgangers geweest en dat gaf ons het vertrouwen dat we niet door het ijs zouden zakken. Maar ook zagen we ijs dat ons niet helemaal betrouwbaar leek. Roel toonde zich een ware durfal door voorop te gaan. En toen dat goed afliep volgde de rest gedwee. Zo kwamen we bij de Eerbeekse brug waar weer flink geveegd was.
Ook daar weer geklûnd met de bedoeling om richting de Hallsebrug te gaan. Gelukkig kwam Bert langs op de mountainbike en die had gezien dat er onbetrouwbare stukken ijs lagen en hij adviseerde ons om op onze schreden, schaatsen in dit geval, terug te keren. En zijn raad hebben we opgevolgd. Met wat heen en weer rijden op het beschreven parcours werd volop genoten en was het in no time al ruim half twaalf en de hoogste tijd voor de koffie bij Victoria in de v.d. Waalslaan in Dieren.
De jarige mocht bij monde van Arre nog een mooie fles Chianti en een fles Prosecco in ontvangst nemen met daarbij het welgemeende advies om ter gelegenheid van die feestelijke gebeurtenis de glazen te vullen en een toast uit te brengen.
Dat gedaan zijnde is de dank aan de Bello ’s voor de verjaardagswensen die ik heb ontvangen met wat mij betreft volgend jaar een reprise van deze bijzondere clubtocht. 
 

Inzender: Roel Simonis                                                                               Nr: 749
Maandag, 30-01-2012

 Op deze zondag is het echt fris om stukje te gaan fietsen. Ondanks de kou melden zich: Rocus,Pieter,Ferry,Wiebe,Arre,Coen en Roel. We besluiten naar Victoria te gaan, want daar is de beste taart te krijgen. Coen heeft zijn gps bij zich en weet dus de weg!? Door de kou is de ondergrond lekker hard,wat het fietsen wat makkelijker maakt. Ongelukkigerwijs zijn er op een bepaald traject steeds weer boomstammen en takken op ons pad gelegd om ons het fietsen onmogelijk te maken. Veel handen maken licht werk en dus wordt heel efficient de weg weer vrij gemaakt,waarna we verder gaan! Coen weet de weg, dus volgen wij! Dat is maar goed ook, want af en toe gaat hij zo verschrikkelijk snel, dat het lijkt of hij op een @-bike rijdt; niet normaal meer. Alleen Arre is in staat hem te volgen. Later blijkt dat Coen niet voor niets een gps nodig heeft. We spraken af boven rechts af te slaan richting A 50. Coen geeft gas en Arre er achter aan. We zien ze pas weer bij de koffie terug. Vanwege de geboorte van zijn kleinzoon Flip trakteert Roel. Na de koffie lijkt het alsof iedereen behalve Pieter en ik doping hebben gekregen; er is geen houden aan! Coen verdwijnt nog een keer volledig uit het zicht om zich weer bij de groep te voegen op het moment dat Rocus en ik afbuigen naar Laag Soeren. Mijn benen vertellen dat we een straf stukje gefietst hebben. Voor herhaling vatbaar; tot de volgende keer.




 

Inzender: Pieter                                                                               Nr: 748
Zondag, 22-01-2012

 
Ik heb vanmorgen niet gekeken op de buienradar, je wordt er zo bedroeft van en wat is er nu leuker dan frisse buitenlucht voor hun die anders de gehele dag maar binnen zitten!!
Aangezien ik van Ferry al begreep dat hij niet zou gaan, vanmorgen dus maar in mijn eentje naar de Spar, benieuwd wie er nog meer zouden zijn.
Bij aankomst stond Rocus al te wachten en even waren we bevreesd dat we met zijn tweeen zouden gaan, toen tegen negenen De Generaal arriveerde. Helaas lieten alle anderen vandaag  verstek gaan. Ik wist niet dat een bui regen zo afschrikt!!
Ik moet eerlijk bekennen dat ik zelf bij vertrek ook zo iets had van waar begin ik aan, maar als het maar droog is bij vertrek dan is het al minder erg. Waar naar toe? Wiebe had de vrije hand om de route te bepalen en het werd richting het chauffeurs caffé. 
Wiebe wist de meest droge paadjes te vinden, chappo! en gelukkig hadden Rocus en Wiebe vandaag veel geduld, want het liep bij mij voor geen meter, anders vaak ook niet, maar vandaag was het knudde. Lag het aan mijn oude trouwe Gazelle? op x moment geruild met Wiebe zijn fiets, maar het probleem zit volledig bij de berijder. Tsja toch meer trainen en kilo's afvallen.
Tot de koffie hebben we het praktisch droog gehouden en bij aankomst zat Bert ons al op te wachten. Bij het dobbelen hebben we nog geprobeerd de blonde jongedame ook mee te laten gooien, ze meende dat we dobbelen om de rekening, is natuurlijk ook een idee, toch eens aan Coen voorstellen!!
Tijdens de koffie begon het stevig te regenen en automatisch bleven we dan ook iets langer zitten en kwamen de favoriete sporten van o.a. Wiebe aan bod, we gaan hier niet verder op in, maar het is wel weer verrassend voor een Fries.
Om half twaalf zijn we in de regen toch maar weer vertrokken en met de opdracht aan Wiebe om zo snel mogelijk op huis aan, crosten hun via de normale route richting Laag Soeren, regelmatig met engelen geduld op mij wachtend, dank heren, veel dank!
In Laag Soeren hadden we het bos en voldoende modder gezien en na afscheid van Rocus, zijn we het laatste stukje over het asfalt naar de wasplaats in Dieren gefietst. Hopelijk zijn we volgende week met meer deelnemers, want er gaat niets boven gezonde boslucht.
Ja en dan een verslag lezend over de Tacx, wordt dit een nieuwe Bello dimensie? 

Inzender: coen                                                                               Nr: 747
Zondag, 22-01-2012

Vanmorgen op de Buienradar gekeken. Het leek nog goed, half negen, maar de radar gaf aan dat een enorme bui onderweg was. Niet geaarzeld, de Tacx opgestart en de route Durango – Ouray , Colorado geladen. Een prachtige route, 70 mijl. Ik edit de route en hou ongeveer 43 km over. Genoeg met een gemiddelde stijgingspercentage van 3,8, max 9%.

Klimmen, klimmen en nog eens klimmen. De weg gaat gestaag omhoog door het prachtige San Juran National Forest naar het wintersport plaatje Ouray, op 2215 hm. Om het geluid van de motorrem te vermijden heb ik de Ipod op. Na een uurtje gaat de telefoon, ……Wiebe! He, Wiebe? Ja, Wiebe. ……Ik snap er niets van maar ’t is echt waar. Ik moet me verantwoorden bij le General,…. Waar ik op dit hondenuur ben?! (zijn er meer Belloos die dat genoegen mogen smaken?)

Op de Tacx dus. De heren, zo wordt me verteld, zijn maar met z’n drieën, in de modder en smurrie naar Mendel gereden, alwaar ze Bert ontmoeten. Ik ben een mietje, een deserteur, een bovenmatig  zwetende Tacxer,….en wat dies meer zij. Pieter, meer heb ik niet verstaan! De verbinding wordt verbroken, Amy Winehouse zet haar ballad weer in.

Ach, de mannen weten niet hoe leuk videofietsen is. Mooi weer, zonnetje erbij, mensen die zwaaien, auto’s die aan de kant gaan, prachtige vergezichten en schitterende klim- en daal partijen. Na 1 uur en 40 minuten heb  ik het gehad.

Voor de statistiek: max 59,5. AVG 23,4. Power max 440.  AVG 215. Energie: 4140 KJ. Relatieve Power: 3,18 kg/lg. HR AVG 151 En nu maar hopen dat het woensdag beter weer is,….

 


Inzender: Willem                                                                               Nr: 746
Zondag, 15-01-2012

Kort rondje Beekhuizen.
Vanmorgen wederom 7 Bello's aan de start: Wiebe, Ferry, Pieter, Arre, Rocus, Coen en Willem. Roel had willen komen, maar kreeg zijn dienst niet geruild. Coen kwam als laatste aangefietst, om daarmee de hoeveelheid commentaar op zijn alternatieve fiets (met bagagedrager) te beperken. Of het nu bij Coen ging om een verzwaring van de training (omdat een gewoon rondje met ons niet meer volstaat) of om een te ver doorgesleutelde derailleur werd mij niet geheel duidelijk. Ik dacht dat Arne degene was die tot ver over de vertrektijd door blijft sleutelen!
Pieter gaf al meteen aan om half twaalf thuis te moeten zijn. Het feit dat zijn zuster jarig was vonden wij nou ook niet een heel sterk argument: zusters trakteren niet op appelgebak bij de koffie. Toch werd het argument omgezet in een rondje Beekhuizen met de mogelijkheid voor Pieter om op de terugweg eerder af te slaan. Toen ook Ferry vanwege visite eerder thuis wilde zijn, was wel duidelijk dat het vandaag geen grote ronde zou worden.
Aangezien 5 van de 7 Bello's ook al regelmatig op woensdag trainen en Arre de laatste tijd rijdt alsof hij Piet van de Veluwerijders is (met hulpmotor) ging het meteen hard van start en moest Pieter flink aan de bak. Onder leiding van Wiebe reden wij kriskras over zoveel mogelijk illegale paden door het bos in een poging de boswachter te treffen. Dat lukte vandaag echter niet, maar volgende week is er weer een nieuwe kans. Eens moet het toch lukken.
De koffie en het appelgebak in Beekhuizen kunnen uiteraard niet tippen aan Victoria. Daarom is de prijs twee euro lager. De gebruikelijke geanimeerde gesprekken tijdens de koffie kan ik niet allemaal navertellen, maar er zat een hoog cultureel gehalte in (literatuur, film, vreemde talen en culturen etc.)
De terugweg over het ATB-pad met de gebruikelijke zware klimmen en een ongebruikelijk hoog aantal tegenliggers was weer fenomenaal. Bij de Steeg begon het verhaal van de kleine negertjes. Pieter en Ferry weg. Even later Wiebe (met kettingproblemen) en Rocus. Bij Rheden verdween Arre, zodat alleen Coen en ik nog bij elkaar in Dieren aankwamen (d.w.z. Coen voorop en ik daar hijgend honderd meter achter). Ik vrees dat Coen de volgende week met een transportfiets aan de finish komt (als hij de derailleur afgesteld krijgt)  en als dat goed bevalt waarschijnlijk in de week daarna met een bakfiets.
 

Inzender: Rocus                                                                               Nr: 745
Donderdag, 12-01-2012

Is het noodzakelijk verslag te doen als vijf Belloisten buiten het weekend gezamenlijk de Veluwezoom onveilig maken? Woensdagmorgen 9.00 uur stonden opnieuw fris en fruitig Wiebe, Ferry, Willem, Coen en Rocus bij de reserve-Spar klaar om het bos in te trekken. Zij vormden deze ochtend het pittige hart van de 14 Veluwerijders en streden tegen het even grote contigent Brummenaren. Overigens is dit denkbeeldig, iedereen is op woensdagmorgen Veluwerijder.

Wel is het zo dat goed bijgepraat is binnen Bello. Zo heeft Coen onderweg diverse malen zijn avonturen kunnen vertellen van het afgelopen weekend. Geen problemen met de derailleur, hoewel er nog wel een klein tikje in zit.

De tocht was weer van hoog natuurgehalte: binnendoor naar de top van de Elsberg, vervolgens bij de afdaling naar de Emmapiramide het
honde(n?)pad genomen om daarna bij de betreffende parkeerplaats binnendoor richting A12 te scheuren om na 34 snelle kilometers het PMT te bereiken alwaar één der fietsers op gevulde koek trakteerde waarna Wiebe als eerste het Lang zal hij leven inzette en 12-stemmig werd nagevolgd. Na de pauze via betere paden, dus het Deelerwoud, langs de crossbaan en het Deelermuseum, terug naar huis. Helaas waren deze boswegen minder stevig en droog dan verwacht, zodat het vuil, in ieder geval bij mij, door het rappe tempo hoog opspatte en reden was tot meerdere vragen over het smerige uiterlijk. Na de onderdoorsteek bij de A50 werd via bekende wegen op huis aangereden. Aldaar kon, na het 58 km zwoegen, worden geconstateerd dat voortgang wordt gemaakt met het afbouwen van de kerstkilo’s.


Inzender: Arne en Niels Heineman                                                                               Nr: 744
Maandag, 09-01-2012

 Gisterenochtend was het een vader - zoon ATB uitje. We hebben nog even gedacht, laten we proberen op tijd bij de Spar te zijn, maarna wat getreuzel met de fietsen, nopg een beetje sleutelen, etc. was dat niet meer haalbaar. Al snel verdwaalden we zo ongelooflijk mooi in de bossen achter ons huis in veel drek en gladdigheid, dat we daar een paar uur bezig zijn geweest. Uiteindelijk reden we nog een commando wat oudere Veluwerijders tegen het lijf (in allerlei jaargangen van hun clubkleding), ergens in de buurt van het hekje dat bij de brandtoren toegang geeft naar de Tonnekesweg. Ze waren daar compleet met voorzanger, ortscommandant, hekkesluiter, straf geroepen instructies wat te doen bij tegenliggers, etc. Ik had als maar het gevoel, mag ik die voorzanger nu wel of niet inhalen ? Een hele ervaring voor ons, het mooiste was nog toen men ons serieus vertelde dat de Veluwerijders vooral een hele anarchsitische wielerclub is, waar alles mag en niemand luistert. Zo had ik dat tot dat moment nog niet ingeschat. Rond twaalven zat het er voor ons op, nadat Niels me nopg even had laten zien dat ik als hij echtaanzet, helemaal nergens meer ben. Een mooie afsluiting van de twee weken durende kesrtvakantei van Niels en een goede investering in de vader - zoon relatie. Zeer aan te raden, ook in geval van dochters.

Inzender: Ruud Romp                                                                               Nr: 743
Zondag, 08-01-2012

 
Het moest er een keer van komen. Ik was de gelukkige en gooide het hoogst aantal ogen zodat ik vandaag het verslag mocht verzorgen. Vanmorgen stonden we fris en fruitig met 7 man bij de Spar (Wiebe, Willem, Rocus, Ferry, Pieter, Arre en ondergeteknde).
We hadden Koen ook wel verwacht want het verhaal gaat dat hij zijn eigen derailleur had gerepareerd (en Harry derhalve niet meer nodig had) Maar misschien was eea wel niet goed gedaan en was hij er daarom niet.
Na wat overleg ( de fietsen mochten niet te smerig en nat worden) zijn we vertrokken. Ondergetekende nam derhalve de rest op sleep touw en via diverse kleine, af en toe natte en glibberige paden kwamen aan bij het chauffeurscafe (voor de noodzakelijke koffie met gebak). Daar troffen we ook enkele leden van de Escargots. Na de koffie genuttig te hebben vertrokken we richting Victoria. Net voordat we daar langs kwamen besloot Ferry dat hij wel door een aanwezige plas kon rijden wat echter ontaarde in een valpartij. (viel allemaal wel mee alleen was hij nu nat). Na een verder voorspoedige rit kwamen we weer in Dieren aan waar enkele Bello´s (die ook lid zijn van de Veluwerijders) nog even aansloten bij de Nieuwjaarsreceptie in het padvindershuis voor een lekkere kop snert.

Inzender: Goede doel-rit BW                                                                               Nr: 742
Zondag, 01-01-2012

Beste Bellosi vooraf: Een mooi en gezond 2012!

Goede doel-rit BW
 

 

Rijck is degene die gewoonlijk vanuit de ruime verzameling

een van de duinritten uitkiest voor de komende BW-rit. (Bello West).

Daarna worden de verschillende Garmins geladen

en is Garmin in 2,5 voud de wegkapitein.

Voordat Rijck nog net dit jaar voor de eerste en enige maal

op vakantie kon, vroeg hij mij om de M-route te kiezen.

 

Nadat ik, onder deskundige  aanvoering van Harry , de M-route

m.b.v. Basecamp had ontdaan van illegale onderdelen,

kon  de BW rit zaterdag 31 december van start.

 

Buienrader zag er veelbelovend uit.

Maar ja Buienrader heeft niet zoveel oog op miezerige-regen.

Ik doe 8.15 u  de voordeur open om de auto in te stappen en

Ik hoop op het nog net op tijd overgaan van de telefoon.

Waarom belt die lummel van een Harry Rohloff niet af: het regent behoorlijk.

Terug in bed lonkt vrij sterk.

Maar ja Harry belt niet.

 

In de regen, nu nog warm in de auto, naar Wijk aan Zee.

Daar aangekomen regent het nog steeds.

Dan is er geen weg terug: op pad route M!

Vrij snel biecht Harry op dat hij wel had overwogen om af te zeggen maar,

de dreigende hoon van Rijck: “Watjes”  alleen al was te afschrikwekkend.

Gelukkig houdt de regen na een klein half uur op en kan zelfs het regenjack uit.

 

We rijden route M uit, helemaal.

 

We drinken koffie crème met appel zonder, bij Johanna.

 

We feliciteren Rijck per SMS met zijn kroonjaar en

met het spetterende succes van route M.

 

We rijden terug over het fietspad.

 

Het strand is niet begaanbaar;

Eb laat nog te lang op zich wachten.

 

Oudejaarsdag en avond kan zijn sportieve anticlimax 

aanvangen met oliebollen, TV-hangen en champagne.

Woensdag trakteert Rijck dat weten wij nu al, en terecht!

Waarom???

Voor wie nieuwsgierig is: gewoon Rijck mailen/bellen.

 

 

Voor wie van de afgelopen feestdagen heeft genoten:
Sterkte met het afbreken van de extra grammetjes.
Zondag a.s is het weer volle bak.

 

Fred van Kuik

Home
Club-verslagen
Seizoen-agenda
Technieuws
Literairnieuws
Bello-leden
Alles over GBBT